اصالت حکم‌ساز بودن جریان سنن

اصول

1: اصل نقش‌آفرینی جریان سنن در تثبیت و جاری‌سازی حکمت عملی احکام در ساخت‌های تمدنی[1]

2: اصل بازتولید و استمرار حکم از طریق تثبیت سنن به عنوان بستر الگویی[2]

3: اصل انسجام‌بخشی به جریان احکام در لایه‌های نفسانی، اجتماعی و فرهنگی جامعه[3]

4: اصل جریان‌سازی احکام از طریق تجلی عملی سنن در زیست روزمره و مناسک اجتماعی[4]

5: اصل پیوند مستمر بین سنن و اهداف غایی و اخلاقی احکام[5]

[1]. جریان سنن، حکم را از سطح نظری و انتزاعی خارج می‌کند و به فرآیند جاری و زاینده در زندگی فردی و جمعی تبدیل می‌سازد. این نقش‌آفرینی موجب پیوند عمیق میان ارزش‌ها، رفتار و اهداف تمدنی می‌شود. در نتیجه، احکام از حالت ایستا خارج شده و در ساخت تمدنی جریان پیدا می‌کنند.

[2]. سنن، رفتارها و مناسک مستمر را در جامعه تثبیت می‌کند و امکان بازتولید حکمت عملی احکام را فراهم می‌آورد. این استمرار موجب می‌شود حکم به‌صورت مداوم در سطح فرهنگی، تربیتی و عملی جامعه جاری شود و نسل‌های بعد نیز با آن هماهنگ شوند.