اصالت انباشت تدریجی سنن الهی به عنوان زمینه‌ساز تحقق دولت نهایی و ظهور کامل حقیقت

اصول

• اصل تدریج‌پذیری سنن الهی در تاریخ به‌عنوان قانون بنیادین شکل‌گیری زمینه ظهور دولت نهایی[1]
• اصل انباشت تاریخی سنن هدایت در قالب تجربه‌های پیوسته انبیاء، اوصیاء و صالحان[2]
• اصل پیوستگی میان سنن جزئی و شکل‌گیری منظومه کلان تحقق دولت عدل جهانی[3]
• اصل نقش زمان به‌عنوان عامل رسوب‌دهنده و نهادینه‌کننده سنن الهی در بستر تاریخ[4]
• اصل ضرورت تراکم تجربیات هدایت‌گر برای شکل‌گیری ظرفیت پذیرش حقیقت کامل[5]

[1]  در این اصل، تاریخ یک میدان «وقوع‌های مقطعی» دیده نمی‌شود، بلکه یک فرآیند پیوسته از شکل‌گیری، تثبیت و تعمیق سنت‌های الهی است. هر سنت ابتدا به‌صورت محدود و در سطحی کوچک ظهور می‌کند، سپس با تکرار در بسترهای مختلف اجتماعی و تاریخی، به‌تدریج نهادینه می‌شود و در نهایت زمینه را برای تحقق یک نظم کامل و جامع فراهم می‌سازد.

[2]  در این نگاه، هر حرکت هدایت‌گر در تاریخ یک «رخداد منفصل» نیست، بلکه بخشی از یک حافظه جمعی تمدنی است. این تجربه‌ها به‌صورت تدریجی روی هم انباشته می‌شوند و یک سرمایه معرفتی و رفتاری مشترک برای جامعه انسانی ایجاد می‌کنند که در نهایت ظرفیت پذیرش دولت نهایی را افزایش می‌دهد.