اصالت ضرورت احیای جایگاه تبلیغ دینی و بلاغ مبین به‌عنوان اولویت اصلی حوزه‌های علمیه

اصول

۱: اصل ضرورت احیای عرفان عملی در بستر رسمی حوزه‌های علمیه خواهران به عنوان مکمل آموزش‌های فقهی و کلامی[۱]

۲: اصل پیوند بنیادین میان تهذیب نفس مبلّغ و اثرگذاری تبلیغی در فضای اجتماعی و فرهنگی[۲]

۳: اصل الگوگیری همه‌جانبه از سیره عملی و عرفانی امام خمینی  (ره) به عنوان شاخصی جامع در تربیت مبلّغ[۳]

۴: اصل استفاده راهبردی از علمای ربانی و اساتید صاحب‌سلوک برای هدایت نسل جدید مبلّغان[۴]

۵: اصل ضرورت تعریف تبلیغ دینی در راستای هدف غایی دین یعنی تحقق مقام خلیفهاللهی انسان[۵]

[۱] . حوزه‌های علمیه باید عرفان عملی را از حاشیه مباحث اخلاقی و شخصی خارج کرده و آن را در قالب برنامه‌ای نهادی، رسمی و علمی، به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر از مأموریت اصلی خود در تعلیم و تبلیغ دین قرار دهند.

[۲] . تبلیغ دینی زمانی می‌تواند به شکل ماندگار در جان‌ها نفوذ کند که مبلّغ خود نمونه عینی سلوک و تهذیب باشد، زیرا اقناع صرفاً علمی و ذهنی بدون پشتوانه معنوی، تأثیری گذرا و سطحی بر جای خواهد گذاشت.