اصالت نفی برتری ذاتی گروهی و تأکید بر کرامت و برابری همه انسان‌ها براساس تقوا و اخلاق

اصول

۱: اصل تساوی ذاتی انسان‌ها در پرتو جهان‌بینی توحیدی و نفی هرگونه امتیاز غیرالهی میان اقوام و طبقات اجتماعی[۱]

۲: اصل کرامت انسان به مثابه گوهر الهی مشترک در وجود همه افراد بشر و بنیاد مشروعیت عدالت اجتماعی[۲]

۳: اصل نفی هرگونه ساختار طبقاتی و امتیازآور مبتنی بر تملک، نسب یا قدرت ^[۳]

۴: اصل برتری تقوا و فضیلت اخلاقی به عنوان معیار یگانه تمایز در نظام ارزش‌گذاری انسان‌ها[۴]

۵: اصل بازتعریف عدالت اجتماعی بر محور کرامت انسانی و نفی هرگونه سلطه یا تبعیض ساختاری در مناسبات عمومی[۵]

[۱] . در نگرش توحیدی، خالق یگانه منشأ ارزش و کرامت انسان است و هیچ ملاک زمینی ـ اعم از تبار، رنگ، زبان یا موقعیت اجتماعی ـ نمی‌تواند برتری حقیقی برای گروهی ایجاد کند. برابری انسان‌ها در این دستگاه فکری، نه شعاری اخلاقی بلکه قاعده‌ای وجودی است که تمامی ساختارهای اجتماعی و سیاسی را به سوی عدالت، همزیستی و احترام متقابل هدایت می‌کند.

[۲] . کرامت، موهبتی است الهی که در سرشت انسان نهاده شده و از مرزهای نژاد، جغرافیا و تاریخ فراتر می‌رود. این اصل، انسان را نه ابزار قدرت و تولید بلکه غایت نظام اجتماعی می‌داند و هر ساختاری که به تحقیر یا استثمار انسان بینجامد، در تعارض با حقیقت توحید قرار می‌گیرد.