اصالت تبیین ارتباط بین فساد تاریخی بنی‌اسرائیل، سرکشی بزرگ و انتخاب غیرخدا به‌عنوان وکیل در نظام الهی

اصول

1: اصل تحلیل تبعات انتخاب غیرخدا به‌عنوان وکیل و ارتباط آن با فساد مکرر و سرکشی بزرگ بنی‌اسرائیل در طول تاریخ[1]

2: اصل تحلیل رابطه مستقیم میان اتکای تاریخی و فردی به غیرخدا با بروز صفات برتری‌جویی، تکبر و سرکشی جمعی در امت‌ها[2]

3: اصل مقایسه سرنوشت بندگان صالح و پیامبران با امت‌های مبتلا به فساد بر اساس توکل و بندگی واقعی به خداوند[3]

4: اصل ضرورت توکل مستقیم به خدا برای پیشگیری از انحراف فردی و جمعی و جلوگیری از تکرار فساد تاریخی در امت‌ها[4]

5: اصل تحلیل تأثیر تبعیت از نیروهای شیطانی بر استمرار فساد تاریخی و انحراف اجتماعی در امت‌ها[5]

[1] . طبق آیه ۴ سوره اسراء، بنی‌اسرائیل با انتخاب غیرخدا به‌عنوان وکیل خود زمینه دو بار فساد و یک بار برتری‌جویی بزرگ را فراهم کردند. این انتخاب موجب شد تا رفتار فردی و جمعی آنان دچار انحراف شود و مسیر تاریخی و تمدنی آنان به فساد کشیده شود، عبرتی برای امت‌های بعدی گردد و ضرورت پیروی از وکالت الهی روشن شود.

[2] . مشتق «عُلُوّ» در آیه ۴ سوره اسراء نشان‌دهنده برتری‌جویی و تکبر بنی‌اسرائیل است؛ این صفت نتیجه مستقیم اتکای آنان به قدرت‌های غیرالهی و عدم التزام به فرمان‌های الهی است که سرانجام زمینه فساد و سرکشی گسترده را ایجاد کرد.