اصالت بازنمایی دموکراسی به‌مثابه پوشش استراتژیک برای نفوذ و سلطه

اصول

• اصل استفاده از مظاهر دموکراسی به‌عنوان ابزار پوششی برای اعمال نفوذ و سلطه پنهان بر ساختارهای حکومتی[۱]
• اصل بهره‌گیری از رسانه‌ها و مطبوعات برای شکل‌دهی افکار عمومی و تحریک احساسات جمعی به نفع اهداف سلطه‌گرانه[۲]
• اصل بهره‌برداری از نارضایتی‌ها و خلأهای اجتماعی به‌منظور ایجاد انقلاب‌های کنترل‌شده و هدایت‌شده[۳]
• اصل تضعیف نهادهای دینی و اخلاقی و جایگزینی آن‌ها با ساختارهای وابسته به قدرت مرکزی[۴]
• اصل ایجاد وابستگی ملت‌ها به حکومت‌های موقت و ناکارآمد برای تحریک بازگشت به اقتدار مرکزی تحت نفوذ سلطه‌گر[۵]
• اصل هم‌زمانی فشار اجتماعی و پوشش دموکراتیک برای افزایش مشروعیت سلطه و کاهش مقاومت در برابر آن[۶]

[۱]. نمایش نهادهای دموکراتیک، ایجاد انتخابات یا آزادی‌های ظاهری، صرفاً به‌عنوان پوشش و ابزار استراتژیک برای اعمال نفوذ عمل می‌کند؛ این ابزار اجازه می‌دهد ملت‌ها گمان کنند تصمیم‌گیری‌ها مستقل و آزادانه است، در حالی که واقعیت کنترل و جهت‌دهی از سوی قدرت سلطه‌گر پنهان می‌ماند و در نتیجه، اقتدار حکومت‌های سنتی به‌تدریج تضعیف می‌شود و مسیر سلطه فراهم می‌شود.

[۲]. کنترل جریان اطلاعات، تولید محتوای هدفمند و جهت‌دهی به عواطف و ادراک توده‌ها، ابزاری قدرتمند برای تغییر رفتار اجتماعی است. رسانه‌ها و مطبوعات در این ساختار، نه صرفاً برای اطلاع‌رسانی بلکه به‌عنوان ابزار مهندسی افکار عمومی عمل می‌کنند تا نارضایتی‌ها، شورش‌ها و تضادهای اجتماعی را به سمت اهداف از پیش تعیین‌شده هدایت کنند.