اصالت نقش واسطه‌ای عطارد در پیوند میان عالم محسوس و معقول و تأثیر آن بر جریان حکمت انسانی

اصول

1: اصل نقش کلیدی عطارد در پیوند میان عالم محسوس و عالم معقول[1]

2: اصل کیمیای انسانی به عنوان نقطه مرکز و معیار سنجش عالم[2]

3: اصل تأثیر قوه عطارد در دست‌یابی به حکمت و علم دقیق[3]

4: اصل دبیر کائنات بودن عطارد و مدیریت جریان امور جهان[4]

5: اصل وابستگی دستیابی به معقول و حکمت بر واسطه‌گری عطارد[5]

[1] . عطارد به مثابه واسطه‌ای تمام و کمال عمل می‌کند که امکان درک و ارتباط عارفانه و علمی با هر دو جهان محسوس و معقول را فراهم می‌آورد و نقش حیاتی او در انتقال حکمت و علوم معنوی برجسته است.

[2] . انسانی که در میانه جهان محسوس و معقول قرار دارد، حلقه اتصال میان حقایق مادی و معنوی بوده و می‌تواند واسطه انتقال فیوضات الهی و معیار سنجش اعمال و حکمت برای دیگران باشد.