اصالت بیزاری خداوند از خنده بی جا و تأثیر منفی آن در قرب به خداوند

اصول

• اصل ضرورت التزام به پرهیز از خنده بی‌جا برای تقویت بهره اخلاقی و ولایی فرد[۱]
• اصل لزوم مقابله با خنده بی‌معنا برای ارتقای تقوا و هماهنگی میان عقل و نفس[۲]
• اصل تقدم خودکنترلی بر خنده بی‌مورد برای ارتقای نورانیت روحی و بهره ولایی[۳]
• اصل ابتناء رفتار اجتماعی بر پرهیز از خنده بی‌جا برای تقویت اثرگذاری ولایی[۴]
• اصل ضرورت تقابل میان خنده بی‌جا و رشد فضایل اخلاقی برای بهره ولایی پایدار[۵]

[۱]. دوری از خنده بی‌مورد جریان رشد اخلاقی و بهره معنوی فرد را افزایش داده، آرامش روحی تقویت شده و هماهنگی میان رفتار اجتماعی و مسیر هدایت ولایی بهبود می‌یابد.

[۲]. اجتناب از خنده بی‌جا جریان تقوا و رشد اخلاقی فرد را تقویت کرده، بهره معنوی افزایش یافته و اثرگذاری ولایی اعمال تثبیت می‌شود.