اصالت بیست و ششم آیه دوم سوره نبأ: اصالت بیان هماهنگی میان رحمت الهی و قاطعیت در برابر انکارکنندگان جایگاه ولایت بخصوص در ظرف قیامت، به‌گونه‌ای که رحمت آغازگر است ولی هشدار در ادامه می‌آید

۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان

اصول

  • اصل آغاز همه مباحث با رحمت الهی و سپس ارائه قاطعیت در پاسخ به انکارگران[1]
  • اصل ترکیب آموزش و تهدید در چارچوب رحمت الهی برای اصلاح و هدایت مخاطب[2]

اصول

  • اصل آغاز همه مباحث با رحمت الهی و سپس ارائه قاطعیت در پاسخ به انکارگران[۱]
  • اصل ترکیب آموزش و تهدید در چارچوب رحمت الهی برای اصلاح و هدایت مخاطب[۲]
  • اصل تأکید بر تعادل میان لطف و عدالت در مواجهه با پرسش‌ها و شبهات اعتقادی[۳]

چالش‌ها

  • برداشت نادرست از رحمت الهی به‌عنوان انفعال در برابر تشکیک و انکار[۴]
  • ایجاد توازن بین تربیت رحمانی و هشدار قاطع در آموزش اعتقادی[۵]

[۱]. قرآن ابتدا با «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» رحمت و لطف الهی را معرفی می‌کند و سپس با اشاره به تشکیک کافران در قیامت، هشدار قاطعانه ارائه می‌دهد.

[۲]. بیان «عَمَّ یَتَسَآءَلُونَ» و سپس مذمت تشکیک‌کنندگان، نشان می‌دهد که قرآن ابتدا تربیت می‌کند و سپس با قاطعیت حقایق را تثبیت می‌نماید.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت بیست و ششم آیه دوم سوره نبأ: اصالت بیان هماهنگی میان رحمت الهی و قاطعیت در برابر انکارکنندگان جایگاه ولایت بخصوص در ظرف قیامت، به‌گونه‌ای که رحمت آغازگر است ولی هشدار در ادامه می‌آید”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا