اصالت سی و نهم آیه دوم سوره فلق: اصالت فروریزی هرگونه شرور لئیم و فرومایه با استعاذه به مقام ربوبیت فلقی

اصول

• اصل فروریزی ذاتی و غیرقابل‌تعلیق هرگونه شرور لئیم در پرتو استعاذه آگاهانه به مقام ربوبیت فلقی[۱]
• اصل تقوم هرگونه شرور فرومایه به انسداد وجودی و عدم تحمل مواجهه با ربوبیت فلقی[۲]
• اصل استعاذه حقیقی به‌مثابه ایجاد نسبت وجودی مؤثر میان انسان و مقام ربوبیت فلقی[۳]
• اصل مقام ربوبیت فلقی به‌عنوان مرجع انحصاری زوال هرگونه شرور لئیم و فرومایه[۴]
• اصل فروریزی شرور لئیم نتیجه حتمی قهریت اسمائی ربوبیت فلقی در ساحت وجود[۵]

[۱]. از حیث اصولی، ربوبیت فلقی دارای اقتضای ذاتی شکافتن است و هرگاه استعاذه به‌صورت صحیح تحقق یابد، شرور لئیم بدون نیاز به عامل بیرونی، مسیر فروپاشی وجودی را آغاز می‌کنند.

[۲]. از حیث اصولی، ربوبیت فلقی دارای اقتضای ذاتی شکافتن است و هرگاه استعاذه به‌صورت صحیح تحقق یابد، شرور لئیم بدون نیاز به عامل بیرونی، مسیر فروپاشی وجودی را آغاز می‌کنند.

[۳]. استعاذه صرف تلفظ نیست، بلکه ایجاد نسبتی واقعی است که جریان ربوبیت شکافنده را در ساحت قلب، فکر و اراده انسان فعلیت می‌بخشد.