اصالت دوازدهم آیه دوم سوره فلق: اصالت ضرورت زیاد بودن گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلقی

۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان

اصول

  • اصل ضرورت استمرار گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلق برای شکافتن تمامی ظلمت‌ها و تضمین اصلاح فرد و جامعه[1]
  • اصل اهمیت تصریح به یگانگی خداوند قبل از هر استعاذه عملی برای آشکارسازی حقیقت ربوبیت فلق[2]

اصول

  • اصل ضرورت استمرار گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلق برای شکافتن تمامی ظلمت‌ها و تضمین اصلاح فرد و جامعه[۱]
  • اصل اهمیت تصریح به یگانگی خداوند قبل از هر استعاذه عملی برای آشکارسازی حقیقت ربوبیت فلق[۲]
  • اصل اتکای کامل اصلاح فردی و اجتماعی به قدرت ربوبیت فلق و تکیه بر مستعاذ[۳]
  • اصل تعیین مرجع مطلق استعاذه و تکیه بر قدرتی که ظلمت‌ها، آفات و نقصان‌ها را می‌شکافد[۴]
  • اصل آشکارسازی مسیر صراط مستقیم از طریق استمرار گفتار استعاذه به ربوبیت فلق[۵]

[۱]. تداوم ابراز استعاذه به ربوبیت فلق جریان شکافتن ظلمت‌ها، رفع نقص‌ها و آفات، و تضمین اصلاح فرد و جامعه را به‌طور کامل برقرار می‌سازد و اثر ربوبیت آشکار می‌شود.

[۲]. آغاز استعاذه با قُل تأکید بر ابراز یگانگی ربوبی دارد تا جریان اصلاح و دفع شرور از طریق ربوبیت فلق به‌طور واضح و علمی تحقق یابد.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت دوازدهم آیه دوم سوره فلق: اصالت ضرورت زیاد بودن گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلقی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا