اصالت بهره هر واقعیتی از واقعیات از عجایب خلقیه به عنوان خیرات اربیه و کارکردهای ماشائیه به عنوان موضوعات مصالحیه

اصول

۱: اصل اعتبار تمامی واقعیت‌های خلقت به عنوان موضوعات اربیه متصل به قدرت و حکمت الهی[۱]

۲: اصل ضرورت شناخت دقیق و تحلیل عمیق اربیات برای تضمین بهره‌مندی از واقعیات در مسیر مصالح و حکمرانی صحیح[۲]

۳: اصل اهمیت انطباق همه تصرفات ماشائی با مقاصد و اقتضائات ثابت واقعیات اربیه برای تحقق خیر و جلوگیری از فساد[۳]

۴: اصل تمایز ذاتی میان خیر و شر در واقعیات خلق‌شده و کارکردهای ماشائی برای شناسایی مسیرهای مشروع و مفید[۴]

۵: اصل اهمیت زمان، تجربه علمی و وحیانی در شناخت کامل حقائق پیچیده اربیه و بهره‌برداری از ظرفیت‌های آن[۵]

[۱] . هر موجود و واقعیتی در عالم، حتی اگر ترکیبی یا غیرمعمول باشد، دارای هویت، اقتضای خلقت و مقاصد ذاتیه است که نشان‌دهنده قدرت و حکمت خالق و اهداف ازلی او می‌باشد.

[۲] . بهره‌برداری عاقلانه از واقعیت‌ها مستلزم درک کامل مقاصد و اقتضائات اربیه است تا هر کارکرد ماشائی در مسیر مصالح و اهداف عالی قرار گیرد.