اصالت صرف نماد نبودن حقیقت اعیان آیه ای امام زمان(عج) به جهت تأثیر خارجی داشتن آنها

اصول

• اصل اثبات فاعلیت اعیان آیه‌ای امام زمان(عج) برای درک تأثیرگذاری وجودی آن‌ها در نظام تکوین و هدایت انسان‌ها و اشیاء[۱]
• اصل تحلیل پیوند اعیان آیه‌ای امام زمان(عج) با عالم ماده برای اثبات حضور فعال آن‌ها در تحولات بیرونی و وقایع تاریخی[۲]
• اصل تبیین تأثیر اعیان آیه‌ای امام زمان(عج) بر اشخاص برای اثبات نقش آن‌ها در هدایت، تربیت و تغییر نفوس انسانی[۳]
• اصل بازشناسی اثر اعیان آیه‌ای امام زمان(عج) بر اشیاء برای درک نقش آن‌ها در تطهیر، تبرک و تغییر ماهیت موجودات مادی[۴]
• اصل اثبات تأثیر اعیان آیه‌ای امام زمان(عج) بر زمان برای شناخت نقش آن‌ها در قداست ایام و تحولات تاریخی خاص[۵]

[۱]  اعیان آیه‌ای امام زمان(عج)، تنها نشانه‌های نمادین نیستند، بلکه فاعلانی‌اند که در نظام هستی اثر می‌گذارند. این تأثیر، از سنخ وجودی است و در اشیاء، اشخاص و زمانه‌ها ظهور می‌یابد. فقیه ولایی، این فاعلیت را از لوازم آیه‌ای بودن می‌داند که حقیقت آن‌ها را از سطح نماد به مرتبه تأثیر و ایجاد ارتقا می‌دهد.

[۲]  اعیان آیه‌ای امام زمان(عج)، در عالم ماده حضور دارند و تأثیر آن‌ها در وقایع تاریخی و تحولات بیرونی، نشانه فاعلیت آن‌هاست. این حضور، نه‌تنها معنوی، بلکه عینی و محسوس است. فقیه ولایی، این پیوند را دلیلی بر استمرار ولایت در ساحت طبیعت می‌داند که از طریق آیات زنده در عالم جاری است.