اصالت ضرورت احراز فضای ذهنی امن برآمده از باور به داده‌های مقام ولایت الهی برای بازنگری‌های فکری و کاهش گرایش به تعصب

اصول

۱: اصل تعریف دقیق و روشن تعصب به عنوان وابستگی غیرمنطقی، محدودیت در درک حقیقت و فدا شدن حق در برابر شخصیت یا دیدگاه ^[۱]

۲: اصل وحدت میان شخص و شاخص به عنوان عامل جلوگیری از شکل‌گیری تعصب و تضمین دفاع از حقیقت به جای افراد یا منافع شخصی[۲]

۳: اصل تقدم قواعد کلی بر مصادیق جزئی به عنوان عامل کاهش زمینه‌های تعصب و تقویت درک منطقی و تحلیلی ^[۳]

۴: اصل واکنش ذهنی فرد متعصب در مواجهه با قواعد کلی و مصادیق واقعی به عنوان نشانه میزان تعصب و ضعف فکری[۴]

۵: اصل حساسیت فرد متعصب نسبت به مصادیق مورد علاقه و تلاش برای توجیه یا انکار آن‌ها به جای پذیرش حقیقت و اصلاح رفتار[۵]

[۱] . تعصب زمانی رخ می‌دهد که فرد، بدون توجه به شواهد و منطق، پایبند چیزی باشد تا حدی که حتی در مواجهه با حقیقت نیز حاضر به پذیرش آن نباشد. این وابستگی غیرمنطقی، درک درست و استفاده از هدایت را برای انسان غیرممکن می‌سازد و باعث می‌شود اشتباهات آشکار نادیده گرفته شوند یا توجیه شوند.

[۲] . هرگاه میان شخصیت فرد و شاخص مورد دفاع دوگانگی وجود داشته باشد، امکان تعصب پدید می‌آید. در مقابل، در مواردی که شخص و شاخص یکی هستند، مانند ائمه معصومین و نوّاب ایشان، دفاع از شخص، دفاع از حقیقت محسوب می‌شود و هیچ‌گونه زمینه‌ای برای تعصب شکل نمی‌گیرد.