اصالت هماهنگی میان اصول فقهی و کاربردهای عملی آن در موضوعات مستحدثه

اصول

۱: اصل اهمیت توجه به ظرفیت عملی موضوعات مستحدثه برای تحقق اهداف شرعی و حفظ اعتبار فقهی احکام[۱]

۲: اصل ضرورت درک عمیق ویژگی‌ها و ماهیت موضوعات نوظهور برای تطبیق مستدل اصول فقهی با کاربردهای عملی[۲]

۳: اصل لزوم تلفیق منطقی میان ادله فقهی و ملاک‌های عقلانی برای صدور حکم کاربردی و معتبر در مستحدثات[۳]

۴: اصل توجه به آثار و پیامدهای اجتماعی و عملی احکام صادره برای جلوگیری از تضاد با سایر استنباط‌های فقهی[۴]

۵: اصل لزوم شناسایی محدودیت‌ها و قابلیت‌های عملی موضوعات برای ارائه حکم فقهی کارآمد و قابل دفاع[۵]

[۱] . پیوند میان اصول فقهی و شرایط واقعی جامعه، امکان صدور احکام کارآمد و قابل اجرا را فراهم می‌آورد و از صدور حکم نظری صرف جلوگیری می‌کند.

[۲] . شناخت دقیق جزئیات موضوع، امکان انطباق احکام شرعی با نیازهای واقعی جامعه و محدودیت‌های عملی را فراهم می‌سازد.