اصالت ضرورت توجه به ریشه تاریخی واژه‌ها و نحوه تلفظ آن‌ها در عبری و عربی برای درک بهتر مسیرهای معنایی و وعده‌های الهی

اصول

۱: اصل هم‌نشینی معنایی واژه‌های عبری و عربی در تورات و قرآن برای نشان دادن وعده الهی مرتبط با نسل حضرت ابراهیم[۱]

۲: اصل تأثیر تغییرات صوتی حروف عبری و عربی بر فهم متون مقدس و نحوه بازنمایی تاریخی واژه‌ها[۲]

۳: اصل هماهنگی واژه «کوکب» در قرآن با آیه نور برای بیان وعده الهی و مسیر هدایت انسانی[۳]

۴: اصل مشخص شدن مسیر ویژه نسل حضرت ابراهیم با تمایز شاخه‌های شرقی و غربی برای برجسته شدن مسیر هدایت الهی ^[۴]

۵: اصل اهمیت وجود حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در تکمیل جریان وعده الهی و هدایت انسان‌ها[۵]

[۱] . واژه عبری «כּוֹכָב»  به معنی ستاره و تلفظ آن در عربی به «کوکب» نزدیک است و این هم‌نشینی معنایی، مسیر ویژه نسل حضرت ابراهیم را روشن می‌کند و نشان‌دهنده پیوند میان وعده‌های الهی و هدایت بشر است.

[۲] . حروفی مانند «ک» که به «خ» و «ب» که به «و» تبدیل می‌شوند، همانند نمونه تل ابیب به تلاویو، اهمیت دقت در بازنمایی واژگان مقدس را آشکار می‌سازد و بیانگر ویژگی‌های زبانی و فرهنگی متن است.