اصالت پرهیز از تهدید به هنگام مذاکرات اولیه با دشمنان قابل انعطاف و نه مذاکرات ثانویه و پایانی

اصول

۱: اصل تقدّم عقلانیت مذاکراتی بر ادبیات تهدید و تنش‌آفرینی در مواجهه اولیّه با دشمنان[۱]

۲: اصل لزوم هماهنگی میان سطوح مختلف حکمرانی در بیان مواضع بین‌المللی[۲]

۳: اصل ضرورت حفظ فضای تعاملی در فرآیند مذاکرات از طریق مدیریت هوشمند مواضع نهادهای رسمی سیاسی[۳]

۴: اصل لزوم پرهیز اولیّه از مواضع هیجانی با بار معنایی تقابل نظامی در ذهن دشمن [۴]

۵: اصل الزام به تفکیک میان زبان مقاومت و تهدید در میدان و منطق تعامل در دیپلماسی[۵]

[۱] . استفاده از زبان دیپلماتیک و پرهیز از مواضع تنش‌زا در جریان گفت‌وگوهای سیاسی.

[۲] . اجتناب از انتشار مواضع متضاد که می‌تواند فرآیند مذاکره را تضعیف کند.