اصالت بی‌نشانی در دوران ظهور اولیه و یا غیبت (حکومت‌های ظالم) یا تقیۀ سیاسی

اصالت بی‌نشانی در دوران ظهور اولیه یکی از ویژگی‌های معنوی و راهبردی شیعیان مخلص در عصر فتنه‌ها و غربت ایمان است. این گروه، نه در معرض دید رسانه‌ها هستند، نه شهرت‌طلبی دارند و نه در فضاهای پرهیاهو نقش‌آفرین‌اند، اما در پیشگاه خداوند، دارای بالاترین جایگاه‌اند.

در این مقاله به مباحث زیر پرداخته می‌شود:

• توصیف فتنه‌های تاریک و کور آخرالزمان و نقش «نومه» در آن از دیدگاه امیرالمؤمنین علیه‌السلام

• بررسی ویژگی‌های مؤمنان گمنام و چراغ‌های هدایت در بیان نهج‌البلاغه و روایات امام صادق علیه‌السلام

• پرهیز از سخن‌چینی، دشمن‌گرایی و شهرت‌طلبی به‌عنوان شاخصه‌های یاران حقیقی

• جایگاه اجتماعی و معنوی کسانی که در میان مردم ناشناخته‌اند، اما نزد خدا محبوب‌اند

• تحلیل نقش این افراد در بسط فرهنگ انتظار، تقیه و مقاومت در عصر فشار و تحریف

این مقاله نشان می‌دهد که در دوران پر از فریب و غوغا، کسانی اهل نجات خواهند بود که بی‌نام و نشان زیسته‌اند و تنها با خدا و حجت او پیوند قلبی داشته‌اند.