اصالت احیاء کنشگری زنان در حوزه زیبائی‌های خویش در محیط خانه و خانواده ولائی خویش و پرهیز از ابزارمحور شدن بدن زنان در سیاست‌گذاری

اصول

۱: اصل بازشناسی زیبایی‌های شخصی در چارچوب ولایت[۱]

۲: اصل محوریت خانه و خانواده در نقش‌آفرینی زنان[۲]

۳: اصل عبور از ابزارمحوری بدن در سیاست‌گذاری[۳]

۴: اصل پیوند میان زیبایی‌های فردی و فرهنگ ولائی[۴]

۵: اصل ظرفیت‌سازی شبکه‌های فرهنگی زنان در خانواده[۵]

[۱] . زیبایی‌های زنانه، هنگامی که در ذیل ولایت و در مسیر دیانت قرار گیرد، دیگر به عنوان عرصه‌ای برای کنترل رسمی یا ابزار سیاست‌گذاری تحمیلی تعریف نمی‌شود، بلکه به‌عنوان منبعی اصیل برای تجلی ایمان و بازتولید فرهنگ اسلامی، ظرفیت آن را می‌یابد که با مدیریت آگاهانه و ولائی زنان، جایگاه بدن از سطح نمادین و صوری سیاست به سطحی هویت‌ساز، تمدن‌پرداز و آینده‌نگر ارتقا یابد.

[۲] . زن در کانون خانواده، اگر با روح ولائی و نگاه ارزشی به مدیریت زیبایی‌ها و انتخاب‌های فرهنگی خود بپردازد، می‌تواند نه تنها بنیان‌های تربیتی نسل‌ها را در مسیر اسلام اصیل و ولایت فقیه استوار سازد، بلکه با این کنشگری فعال و عمیق، خانواده را به عرصه‌ای برای تولید فرهنگ ولائی و مقابله با سیاست‌های ابزاری مبدل کند و بدین‌گونه در متن زندگی روزمره، مسیر جامعه را به سوی هویت اسلامی بازگرداند.