اصالت تساوق ترک تلعین به خود ترتّبی تلعین

اصول

• اصل ابتناء تساوق ترک بر ترتّب لعن الهی[۱]
• اصل تقدم عوارض ترتّبی ترک تلعین بر عذرهای شخصی[۲]
• اصل تقوم عدالت الهی بر مقابله با هرگونه بی‌طرفی[۳]
• اصل لزوم پذیرش پیوند بین فعل و جزا در حوزۀ تلعین[۴]
• اصل ضرورت مقابله با تفسیری که ترک لعن را صرفاً بی‌تفاوتی می‌پندارد[۵]

[۱] . حکم روایت نشان می‌دهد که خودداری از لعن، مستقیماً موجب لعن تازه از سوی خدا می‌گردد. این ابتناء، رابطه علت و معلولی میان ترک و مجازات را آشکار می‌کند.

[۲] . لعن الهی پس از ترک، پیش از هر توجیه فردی واقع می‌شود. این تقدم، بی‌اثر بودن بهانه‌ها را تبیین می‌کند.

[۳] . ترک لعن، نقض عدالت ولایی است و مجازات خودکار را به دنبال دارد. این تقوم، قاطعیت الهی در مرزبندی حق و باطل را نشان می‌دهد.