اصالت إثم بودن هر نوع ترک فعل تلعین

اصول

• اصل ابتناء حکم به إثم حرمت ترک تلعین بر نصّ الهی و سنت معصوم[۱]
• اصل تقدم وجوب لعن بر هرگونه سکوت و بی‌طرفی نسبت به ملعونین[۲]
• اصل تقوم هویت ولایی بر التزام به لعن و پرهیز از ترک آن[۳]
• اصل لزوم استغفار و جبران در صورت ترک تلعین[۴]
• اصل تلازم لاینفک میان ترک لعن و هم‌سویی با باطل[۵]

[۱] . گناه بودنِ ترک لعن از حکم مستقیم خداوند برمی‌خیزد. این ابتناء، ترک را به عصیان الهی ارتقا می‌دهد.

[۲] . در این روایت، لعن مقدّم بر سکوت است و ترک آن معصیت به شمار می‌آید. این تقدم، بی‌طرفی را نفی می‌کند.

[۳] . شیعه بودن با التزام به لعن پیوند دارد و ترک آن هویت ولایی را مخدوش می‌سازد. این تقوم، مرزبندی ایمان و نفاق را روشن می‌کند.