اصالت پرهیز عالمان دینی از پذیرش عبارات تشریفاتی و تمجیدات چاپلوسانه نسبت به خود

اصول

۱: اصل صیانت از خلوص نیت در مسیر علم و دین با پرهیز عالمان دینی از عبارات تشریفاتی و تمجیدات چاپلوسانه[۱]

۲: اصل حفظ کرامت علم از ابتذال اجتماعی با پرهیز عالمان دینی از لقب‌ها و تمجیدهای پرطمطراق[۲]

۳: اصل تأکید بر بندگی و خدمت، نه بر برتری و مقام با پرهیز عالمان دینی از عبارات تشریفاتی و تمجیدات چاپلوسانه[۳]

۴: اصل مقابله با فرهنگ شهرت‌طلبی و خودنمایی دینی با پرهیز عالمان دینی از عبارات تشریفاتی و تمجیدات چاپلوسانه[۴]

۵: اصل حفظ روح زهد و قناعت در عرصه علمی و اجتماعی با پرهیز عالمان دینی از عبارات تشریفاتی و تمجیدات چاپلوسانه[۵]

[۱]. پرهیز از عناوین پرطمطراق، گامی برای حفظ خلوص نیت و اجتناب از آلودگی علم و دین به انگیزه‌های نفسانی است. عالمی که در پی رضای الهی است، نمی‌خواهد علم و تلاشش در خدمت شهرت و تجلیل‌های ظاهری قرار گیرد. این خلوص، باعث می‌شود علم او مبدأ تأثیر معنوی و اصلاحی در جامعه باشد، نه وسیله تفاخر و رقابت.

[۲]. وقتی علمای دین از لقب‌ها و تمجیدهای پرزرق‌وبرق دوری می‌کنند، در واقع از قداست و وقار علم پاسداری می‌نمایند. استفاده بی‌رویه از عنوان‌ها باعث فرسایش جایگاه علم و عالم می‌شود و فاصله‌ای میان حقیقت علم و نمایش اجتماعی آن پدید می‌آورد. پرهیز از این تشریفات، نشانه درک اصالت علم به عنوان حقیقتی الهی است، نه ابزاری برای منزلت‌سازی اجتماعی.