اصالت نفی انحصار رحمت الهی و تأکید بر فراگیری هدایت خداوند

اصول

۱: اصل گستردگی رحمت الهی به تمامی انسان‌ها به عنوان معیار جامع عدالت، توازن اجتماعی و همبستگی فرهنگی[۱]

۲: اصل تأثیر هدایت الهی فراگیر بر هماهنگی میان اهداف فردی، آرزوها و مصالح جمعی انسان‌ها در مسیر رشد اخلاقی و اجتماعی[۲]

۳: اصل فراگیری عدالت اجتماعی میان گروه‌ها و نهادها با محوریت هدایت الهی و کاهش تبعیض‌ها ^[۳]

۴: اصل همگرایی اخلاق، ارزش‌های انسانی و رفتارهای جمعی در پرتو هدایت فراگیر الهی و اثر آن بر انسجام جامعه[۴]

۵: اصل ارتباط میان رشد فرهنگی، شناختی و اجتماعی انسان‌ها با هدایت فراگیر الهی و اثرات بلندمدت آن بر توسعه جامعه[۵]

[۱] . رحمت فراگیر خداوند شامل تمامی انسان‌ها می‌شود و این شمول وسیع، زمینه‌ای برای تقویت عدالت اجتماعی، کاهش تبعیض‌ها، ارتقای انسجام فرهنگی و همبستگی میان اقشار مختلف جامعه فراهم می‌کند و ظرفیت تحقق رفاه جمعی را افزایش می‌دهد.

[۲] . هدایت همه‌جانبه الهی امکان همسویی میان نیازها و خواسته‌های فردی با مصالح جمعی را فراهم می‌آورد و موجب تقویت مسئولیت‌پذیری، انسجام اجتماعی و پیشگیری از تضادهای فردی و جمعی در عرصه‌های مختلف زندگی می‌شود.