اصالت صیانت تمدنی از مدیریت اقتصادی در برابر نفوذ نرم از مجرای تربیت نیرو و سیاست‌گذاری بیرونی

اصول

۱: اصل هشیاری راهبردی نسبت به نفوذ نرم در حوزه تصمیم‌سازی اقتصادی از مسیر تربیت نیرو[1]

۲: اصل ضرورت شناسایی و تفکیک دقیق میان دانش تخصصی اقتصادی و الگوهای فکری تمدنی وارداتی[2]

۳: اصل تمایز تمدنی در عرصه اقتصادی میان سیاست‌های درون‌زا و الگوهای وارداتی همسو با هژمونی فرهنگی بیگانه[3]

۴: اصل ضرورت پالایش و بررسی پیشینی سوابق فکری، تربیتی و نهادی گزینه‌های حساس اقتصادی[4]

۵: اصل تقدم سلامت گفتمانی بر ظاهر مذهبی یا تخصص‌گرایانه در گزینش مدیران اقتصادی[5]

[1]. نفوذ نرم، اغلب نه از طریق حمله مستقیم بلکه از مسیر تربیت، بورسیه، و هدایت فکری نیروهایی انجام می‌شود که در آینده در جایگاه‌های تصمیم‌گیری کشور قرار می‌گیرند. این مسیر خزنده و مؤثر نیازمند هشیاری دائمی است.