اصالت ضرورت وکفایت اتصال«ب»بهیّه علویه به «س»سنّیه فاطمیّه برای تحقق عبودیت تسبیحی وقرب الهی در نظام معرفتی

اصول

• اصل انحصار امکان اتصال تسبیحی در قالب نوریه میان باء و سین و اوصاف حد وسطی [1]
• اصل ضرورت ایصال تسبیحی برای تحقق وظیفه تحمید از حاء به حق و قرآن مجید [2]
• اصل تحقق بخشی از حد تعبد رقیقه و مقام کبریائی خداوند در نظام تسبیح [3]
• اصل نقش حد وسطی ولی دین و اتیان در امتثال مقام کبریائی الهی [4]
• اصل اصالت ضرورت اتصال بهیه علویه به سنیه فاطمیه در تحقق عبودیت [5]

[1] اتصال در نظام تسبیح تنها از مسیر خاص «نوریه» ممکن است که «ب» را به «س» و سپس به اوصاف نه‌گانه حد وسطی مانند عال و قدیم متصل می‌کند. این مسیر انحصاری برای تحقق ساختار معرفتی ضروری است و هیچ راه دیگری برای این اتصال وجود ندارد. بدون طی این مسیر، وحدت میان شعب تسبیح محقق نمی‌شود.

[2] وظیفه تحمید و تسبیح نیازمند گذر از مرحله «ح» و اتصال به (ق ق) یا همان حق و قرآن مجید است تا مقصود حاصل شود. این گذار حیاتی است و بدون آن، تحمید از حالت لفظی فراتر نرفته و به مقام حقیقی تعبد نمی‌رسد. قرآن مجید در اینجا محوریت دارد.