اصالت ولایت فقیه به عنوان محور اصیل و معاصر هرگونه حاکمیّتِ ولائی و الهی

اصول

1: اصل هماهنگی ذاتی ولایت فقیه با نصوص قرآنی و سنت پیامبر به عنوان پایه‌ای برای مشروعیت ولائی جامعه[1]

2: اصل پیوند عمیق ولایت فقیه با سرشت جمعی و اجتماعی انسان به مثابه ضامن انسجام و همگرایی در نظام ولائی[2]

3: اصل اصالت ولایت فقیه در ایجاد تعادل میان اقتدار حاکم و مشارکت عقلانی و اخلاقی مردم[3]

4: اصل ارتباط ولایت فقیه با جریان مستمر هدایت الهی و انتقال حکمت پیامبران به جامعه معاصر[4]

5: اصل وحدت نظری و عملی نظام ولائی تحت ولایت فقیه به عنوان مبنای ثبات و انسجام اجتماعی[5]

[1]. ولایت فقیه در پرتو آموزه‌های قرآن و سنت پیامبر، محور وحدت‌بخش و ضمانت‌کننده مشروعیت حاکمیت ولائی است. این اصل نشان می‌دهد که استمرار نظم اجتماعی و تحقق عدالت الهی بدون توجه به محوریت فقیه امکان‌پذیر نیست و درک فلسفی و عرفانی جایگاه فقاهت در هدایت جامعه را روشن می‌سازد.

[2]. ولایت فقیه نه تنها ابعاد فردی، بلکه ابعاد جمعی و اجتماعی انسان را سامان می‌دهد و با هدایت جامعه به سمت یکپارچگی و هماهنگی، زمینه رشد، بالندگی و ثبات اجتماعی را فراهم می‌آورد. این پیوند، جایگاه فقاهت را به عنوان محور حاکمیت ولائی تثبیت می‌کند.