اصالت ضرورت بهره از عملیات های غافلگیرانه نسبت به هر دشمن مهاجم

اصول

• اصل اثبات قضیه تجاوز یا تهدید قریب‌الوقوع به‌عنوان پیش‌شرطِ مشروعیت اقدام[۱]
• اصل تناسب و حداقلیت در گزینش ابزارها (تناسبِ راهبردی-اخلاقی)[۲]
• اصل تفکیک و احتیاط در طراحی عملیات (تفکیک میان نظامی و غیرنظامی)[۳]
• اصل انسجام میان اقدام نظامی و مجموعۀ ابزارهای غیرنظامی و دیپلماتیک[۴]
• اصل شفافیت مستند و پاسخگویی پسینی برای کسب و حفظ مشروعیت[۵]

[۱]. هر استدلال برای به‌کارگیری واکنش غافلگیرانه باید مبتنی بر شواهد عینی، مستند و قابل‌وثوق باشد؛ فقدان معیارهای روشنِ اثبات تجاوز، عمل را از منظر حقوق بین‌الملل، مشروعیت سیاسی و اعتبار اجتماعی آسیب‌پذیر می‌سازد و می‌تواند زمینۀ سوءاستفاده رسانه‌ای و تبلیغاتی دشمن را فراهم آورد.

[۲]. میزان و نوع پاسخ باید متناسب با شدت، ماهیت تجاوز و ظرفیت دفاعی طرف مقابل باشد؛ هدف‌گذاری حداقلی که بیشترین اثر موردنظر را با حداقل‌سازی آسیب به غیرنظامیان، زیرساخت‌های غیرنظامی و امنیت منطقه فراهم کند، ضابطۀ بنیادین تصمیم‌گیری است و تضمین‌کنندۀ دوام مشروعیت و اخلاق‌محوری در عملکرد دفاعی است.