اصالت چهل و هشتم آیه دوم سوره فلق: اصالت تفاوت استعاذه بالله و استعاذه به رب به جهت مرتبط بودن ربوبی به طی طریق در صراط مستقیم و مرتبط بودن دومی به اصل حضور در صراط مستقیم

اصول

• اصل صریحیت قرآنی در تعیین عبارت استعاذه بالله [۱]
• اصل انحصار استعاذه به ذات الهی بدون شیطان رجیم[۲]
• اصل صراط مستقیم به عنوان مسیر قرآنی محض و هدایتی[۳]
• اصل همسانی مفهومی صراط مستقیم با ولایت قرآنی ناطق[۴]
• اصل تمرکز انحرافی شیطانی بر رهگیری صراط مستقیم قرآنی[۵]

[۱]. قرآن کریم در جریان استعاذه صراحتاً اعلام نموده ﴿إِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ﴾ بدون ذکر ﴿الشَّیْطانِ الْرَّجیمِ﴾ که دقت الهی در بیان و انحصار لفظی را بر پایه حجیت قرآنی اثبات می‌نماید.

[۲]. استعاذه قرآن کریم منحصر به الله تعالی شده و از عبارت شیطان رجیم مبراست که اصالت توحیدی پناه بردن را محقق و هرگونه شرک در استعاذه را نفی می‌کند.