اصالت انسجام تشکیلاتی و پرهیز از تکثّر سازمانی در مسیر کارآمدی حکمرانی

اصول

• اصل تمرکز ساختاری، انسجام مدیریتی و یکپارچگی در نظام تصمیم‌سازی کلان کشور[۱]
• اصل انسجام سازمانی، تعامل نهادی و هم‌افزایی در مسیر تحقق بهره‌وری اجرایی[۲]
• اصل تناسب منطقی میان نیازهای واقعی جامعه و حجم ساختارهای تشکیلاتی و اداری[۳]
• اصل پرهیز از تورم نهادی، موازی‌کاری سازمانی و انباشت ساختاری در بدنه‌ی اجرایی[۴]
• اصل ترجیح کارآمدی ساختاری و اثربخشی نهادی بر گسترش کمی و تشریفاتی سازمان‌ها[۵]

[۱]. تعدد مراکز تصمیم‌گیر و پراکندگی ساختاری، موجب چندصدایی در سیاست‌گذاری و کندی در اجرا می‌شود؛ در حالی که تمرکز و انسجام مدیریتی، مسیر تصمیم‌سازی را شفاف، منسجم و قابل پیگیری کرده و امکان پاسخ‌گویی و نظارت را افزایش می‌دهد.

[۲]. نظام اداری زمانی به بهره‌وری واقعی دست می‌یابد که میان اجزای آن تعامل و همکاری مؤثر برقرار باشد؛ هم‌افزایی میان نهادها از اتلاف منابع جلوگیری کرده و توان کشور را در اجرای سیاست‌های کلان به‌صورت هم‌زمان و هماهنگ تقویت می‌کند.