اصالت محور کمال و استمرار وجود در نظام آفرینش بر مبنای شفاعت نفس واحده و انسان کامل

اصول

• اصل شفاعت کبری، واسطه حیاتی در سیر کمالی همه خلائق[۱]
• اصل شفاعت انسان کامل، سرچشمه همه برکات و دوام نظام احسن[۲]
• اصل انسان کامل به مثابه دابه الأرض، حامل ولایت مطلقه و مرکز حرکت هستی[۳]
• اصل اتصال وجودی و وحدت نفس انسان کامل با حقیقت محمدیه[۴]
• اصل شفاعت، راه ورود مخلوقات به کمال و لقاء محبوب[۵]

[۱]. شفاعت کبری به عنوان عامل جفت‌شدن روح و نفس ناطقه انسانی، شرط لازم تحقق سیر کمالی و عبودیت موجودات است؛ بدون این شفاعت و شفع شدن انسان کامل، هیچ حرکتی از نقص به سوی کمال تحقق نمی‌یابد و تمام نظام هستی وابسته به استمرار این شفاعت است.

[۲]. شفاعت انسان کامل که همان نفس واحده است، منبع و جریان برکات و فیوضات وجودی در عالم است؛ این مقام، تجلی امر واحده و راز استمرار قالب‌های هستی است و برکات نظام آفرینش بدون آن فرو می‌ریزد.