اصالت ضرورت و حتمیت وجود عالم ذر در میان عوالم گوناگون

اصول

• اصل تجمیع کلیه خلائق در عالم ذر[۱]
• اصل سخن گفتن خداوند با جمیع خلائق با عالم ذر پس از تجلی[۲]
• اصل ظرف اقرار بودن عالم ذر به ربوبیت خداوند[۳]
• اصل تثبیت پیمان عالم ذر به عنوان پایه اصالت وجود و اطاعت مطلق[۴]
• اصل اقرار جمیع خلائق به ربوبیت خداوند به صورت جمعی و تاریخی[۵]

[۱]. امام باقر فرمود: پس از اینکه خداوند تبارک و تعالی اولین تا آخرین در عالم عهد الست(عالم ذر) جمع کرد.

[۲]. آنگاه حق تعالی تجلّی کرد و با جمیع خلائِق تکلم فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم!

[۳]. آنگاه حق تعالی تجلّی کرد و با جمیع خلائِق تکلم فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم!

[۴]. تمام خلائق در عالم ذر گرد آمدند و با حضور و اقرار جمعی، پیمان ربوبیت الهی تثبیت شد و این پیمان، پایه‌ای برای تمام اطاعت‌ها و جایگاه پیامبران و اوصیاء شد. این تجمع و اقرار جمعی، نشان‌دهنده عمق و گستردگی اصالت وجودی انسان‌ها و جایگاه آنها در نظام آفرینش است.