اصالت معیار بودن صدق و کذب، و حق و باطل بودن به انطباق آنها با حقّ مطوّی در واقع و نه صرف انطباق با واقع

اصول

• اصل سنجش ارزش افکار بر معیار مطلق صدق و کذب در انطباق با حق مطوی در واقع[۱]
• اصل ضرورت تمیز حقّ از باطل بر مبنای حقیقت مطلق نه ظواهر و شواهد عارضی[۲]
• اصل تقدم معیار حقّ مطوی در واقع بر انطباق صرف با وقایع مشهود و محسوس[۳]
• اصل شناخت صدق و کذب اندیشه‌ها تنها از طریق سنجش مطابقت با اصول و قوانین الهی و عقلی[۴]
• اصل استحکام قضاوت اخلاقی و عقلی بر پایه معیار مطلق حقیقت نه برداشت‌های نسبی و زودگذر[۵]

[۱] . هر اندیشه و نظریه باید بر اساس میزان مطابقت با حقّ واقعی سنجیده شود، نه صرفاً با واقعیت ظاهری یا برداشت شخصی.

[۲] . ظاهر و شواهد فریبنده نمی‌توانند ملاک باشند، زیرا حقیقت مطلق در ورای ظواهر وجود دارد و معیار نهایی شناخت حق و باطل است.