اصالت تقوم یافتِ وجودیِ وجدانی خداوند به طلب وی

اصول

۱: اصل وابستگی تحقق حضور زنده و وجدانی خداوند در جان انسان به طلب صادقانه، آرام و برخاسته از عمق دل[۱]

۲: اصل پیوند بنیادین میان جستجوی درونی انسان و آشکار شدن حقیقت عشق الهی در ساحت وجودی او[۲]

۳: اصل نقش تعیین‌کننده عشق الهی در خروج انسان از فهم ذهنی و ورود او به درک حضوری و وجودی از خداوند[۳]

۴: اصل درگیر شدن همه لایه‌های وجود انسان با حقیقت الهی پس از رسیدن به تجربه یافتن خداوند[۴]

۵: اصل سنگینی، سرکشی و طاقت‌فرسا بودن عشق الهی برای دل‌هایی با عادت به ظواهر زندگی و راحتی‌های دنیوی [۵]

[۱] . یافتن خداوند نتیجه ادعا یا دانستن ذهنی نیست، بلکه حاصل طلبی است که از ژرفای وجود انسان برمی‌خیزد و او را وارد تجربه‌ای زنده از حضور الهی در جان خود می‌کند.

[۲] . وقتی انسان با دل خود خداوند را می‌طلبد، عشق الهی در درون او نمایان می‌شود و این عشق نشانه‌ای از عبور انسان از سطح ظاهر به ساحت وجدانی ارتباط با خداوند است.