اصالت پرهیز از هرگونه دوگانگی میان فرماندهان میدانی و مسئولان سیاسی در دو حوزه داخلی و خارجی

اصول

• اصل انسجام ساختاری و مفهومی میان تصمیم‌گیری‌های میدانی و سیاست‌گذاری کلان در سطح حاکمیت[۱]
• اصل تقدم اراده‌ی نظام تصمیم‌گیری کلان بر تمایلات شخصی، جناحی و مقطعی
• اصل اعتماد متقابل و پایداری ارتباطات در میان نهادهای نظامی و سیاسی[۲]
• اصل شفافیت در تعیین حدود اختیارات و مرزهای مسئولیت در فرآیند تصمیم‌سازی[۳]
• اصل عقلانیت تدریجی و مرحله‌ای در تشخیص زمان و روش اقدام راهبردی[۴]

[۱]. هم‌پیوستگی منطقی و آگاهانه میان دو حوزه‌ی میدان و سیاست، بنیان شکل‌گیری تصمیم‌های کلان و پایدار را تقویت کرده و مانع از بروز گسست در راهبردهای ملی می‌شود. این انسجام به تصمیم‌گیری‌ها معنا و جهت واحد می‌بخشد و ثبات فکری در مدیریت بحران‌های راهبردی ایجاد می‌کند.

[۲]. اعتمادسازی میان نهادهای راهبردی و سیاسی کشور، عامل اصلی ثبات تصمیمات کلان است. این اعتماد نه‌تنها موجب هم‌افزایی در سیاست‌گذاری می‌شود، بلکه از سوء‌تفاهم‌های تصمیم‌گیرانه و تعارضات در سطوح عملیاتی جلوگیری می‌کند.