اصول
1: اصل پرهیز کامل از سادهسازی دوقطبی مذاکره یا جنگ با تحمیل غیرمستقیم تسلیم و محدود کردن گزینههای مستقل ایستادگی و مقاومت [1]
2: اصل تأکید بر جایگاه ایستادگی و مقاومت بهعنوان یک گزینه مشروع و مستقل در تصمیمگیریهای ملی و کلان[2]
اصول
۱: اصل پرهیز کامل از سادهسازی دوقطبی مذاکره یا جنگ با تحمیل غیرمستقیم تسلیم و محدود کردن گزینههای مستقل ایستادگی و مقاومت [۱]
۲: اصل تأکید بر جایگاه ایستادگی و مقاومت بهعنوان یک گزینه مشروع و مستقل در تصمیمگیریهای ملی و کلان[۲]
۳: اصل ضرورت درک سقفها و محدودیتهای تعیینشده توسط دشمن در جریان مذاکرات بینالمللی[۳]
۴: اصل حساسیت مستمر نسبت به محدودیتها و میزان پایبندی دشمن به تعهدات بینالمللی و تاریخی خود[۴]
۵: اصل توجه ویژه به نقش آشکار و پنهان دشمنان خارجی در تحریک و فشار حقوقی و نظامی علیه کشور[۵]
[۱] . تحلیل دقیق شرایط و جلوگیری از پذیرش دوقطبیهای تحمیلی که هر دو سوی آن، به نوعی تسلیم و عقبنشینی مقابل دشمن منتهی میشود و فرصت انتخاب مقاومت و ایستادگی مستقل را محدود میسازد.
[۲] . شناخت اهمیت مقاومت فعال در مقابل دشمنان، نه به معنای مخالفت با گفتگو، بلکه بهعنوان یک انتخاب استراتژیک که امنیت ملی و اقتدار کشور را در مقابل فشارها تضمین میکند.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.