اصول
1: اصل تقدم حاکمیت ولایت الهی و نظام فقهی توحیدی بر هرگونه الزام حقوقی ناشی از نظم بینالملل سکولار و استکباری[1]
۲: اصل تلازم هرگونه پایبندی به پیمانهای موجب نفوذ بیگانگان، با تضعیف استقلال و هویت امت اسلامی[2]
اصالت مشروعیت و بلکه وجوب فقهی خروج از همه معاهدات بینالمللی هستهای
۸,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل تقدم حاکمیت ولایت الهی و نظام فقهی توحیدی بر هرگونه الزام حقوقی ناشی از نظم بینالملل سکولار و استکباری[۱]
۲: اصل تلازم هرگونه پایبندی به پیمانهای موجب نفوذ بیگانگان، با تضعیف استقلال و هویت امت اسلامی[۲]
۳: اصل قاعدهی نفی سبیل به عنوان مبنای قطعی وجوب خروج از ساختارهای تحمیلی و وابستهساز جهانی در حوزهی فناوری هستهای[۳]
۴: اصل تقدم حفظ موجودیت و اقتدار نظام اسلامی بر هرگونه وفای به عهد در معاهدات مغایر با بقاء امت و امنیت شریعت[۴]
۵: اصل مشروعیت فقهی خروج از معاهدات به مثابه تحقق عزت، کرامت و استقلال امت در برابر ارادهی تحمیلی نظام سلطه[۵]
[۱] . مشروعیت در فقه سیاسی اسلام تنها از ولایت الهی و حکم شرع برمیخیزد، و هیچ تعهدی که در چارچوب نظم سکولار و استکباری جهان غرب شکل گرفته باشد، نمیتواند بر حکم خدا و ولایت شرعی تقدم یابد.
[۲] . در فقه مقاومت، بقای نظام اسلامی در پیمانهایی که راه تسلط دشمنان را بر منابع دانش، انرژی و ارادهی سیاسی امت باز میکند، نهتنها جایز نیست بلکه از حیث شرعی مصداق تولّی بر کافر و ممنوع است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.