اصالت راهبردی بودن صلح امام حسن در رسوا کردن طاغوت

اصول

• اصل‌لزوم تبیین صلح راهبردی امام حسن علیه‌السلام به‌عنوان الگوی رسواسازی نرم و مشروعیت‌زدایی از طاغوت[۱]
• اصل ضرورت فهم حکمت ولایی در صلح امام حسن علیه‌السلام برای جلوگیری از برداشت‌های سطحی، تاریخی و سکولارگونه[۲]
• اصل ابتناء تحلیل صلح راهبردی بر پیوند امامت الهی، رسواسازی تدریجی طاغوت و مصون‌سازی جامعه از فروپاشی اخلاقی[۳]
• اصل تقوم معرفت صلح امام حسن علیه‌السلام بر حکمت تدریجی‌سازی بیداری امت و آشکارسازی فساد قدرت‌طلبی طاغوت[۴]
• اصل تقدم رسواسازی طاغوت بر روش‌های احساسی تقابل، با محوریت صلح ولایی امام حسن علیه‌السلام و تداوم تاریخی آن[۵]

[۱]. صلح امام حسن علیه‌السلام تنها توقف جنگ نبود؛ بلکه روشی تربیتی و ولایی برای آشکار کردن ماهیت ظالم بود. نتیجه آن فروپاشی اعتماد عمومی نسبت به طاغوت و حفظ بنیان‌های اجتماعی برای قیام‌های آینده بود.

[۲]. صلح باید در بستر عقل، زمان‌شناسی و مسئولیت الهی فهم شود؛ نه با معیارهای سیاسی رایج. این تحلیل از تحریف تاریخی جلوگیری کرده و تصویر امام را از چهره فردِ صرفاً صلح‌طلب به رهبر راهبردی تبدیل می‌کند.