اصول
1: اصل نفی اعتبار دینیِ باورهای عامیانۀ خرافی[1]
2: اصل ضرورت تفکیک میان معنویت اصیل و آیینهای عامیانه[2]
اصالت ضرورت مراجعه به منابع معتبر دینی در مواجهه با باورهای عامیانۀ خرافی
۳,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل نفی اعتبار دینیِ باورهای عامیانۀ خرافی[۱]
۲: اصل ضرورت تفکیک میان معنویت اصیل و آیینهای عامیانه[۲]
۳: اصل حرمت نسبت دادن بیسند گفتار به معصومین[۳]
۴: اصل رجوع به منابع معتبر در شناخت آموزههای دینی[۴]
چالشها
۱: نفوذ خرافات در باور عمومی[۵]
[۱]. مفاهیمی چون «نحسی ماه صفر»، دعاهای بیسند، یا آدابی مانند «شکستن تخممرغ» هیچ مبنای روایی و دینی ندارند و نباید به عنوان بخشی از دین به مردم ارائه شوند. چنانچه در مورد ماه صفر، بنابر آنچه به غلط معروف گشته، ماه صفر «نحس» است، به خصوص روز چهارشنبه آخر آن ماه را که به نحس بودن بیشتر معروف شده است و در اینباره روایت مخصوصى از ائمه دین نرسیده و در منابع روایی ما از أهلالبیت در مورد نحس بودن این ماه سخنی وجود ندارد. بین مردم مشهور شده است که ماه صفر، ماه نحسی است و برای رفع نحوست آن باید ادعیهای خواند، یا صدقه داد، و… اما جالب توجه است وقتی به منابع روایی رجوع میکنیم، حدیثی در مجامع روایی دال بر نحوست ماه صفر نمییابیم.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.