چکیده
ارادۀ منسجم عمومی از مهمترین مؤلفههای اجتماعی در شکلدهی به قدرت ملی، قدرت بازدارندگی و امنیت پایدار کشورها محسوب میشوند. جامعهای که از پیوندهای اجتماعی، هویت ملی، سرمایه اجتماعی و ظرفیتهای جمعی برخوردار باشد، توان بیشتری برای ایجاد هماهنگی میان مردم، ساختارهای ملی و اهداف مشترک کشور خواهد داشت. نقش اراده عمومی در ایجاد مشارکت اجتماعی، افزایش احساس تعلق ملی و تقویت ظرفیتهای انسانی، در کنار انسجام ملی به عنوان عامل پیونددهنده گروههای مختلف جامعه، زمینه شکلگیری ظرفیتهای پایدار در حوزه امنیت را فراهم میکند.
در این چارچوب، هویت ملی، فرهنگ مشترک، اعتماد عمومی، مشارکت شهروندان و سرمایه اجتماعی از عناصر مهم در استمرار ارتباط میان جامعه و قدرت ملی به شمار میروند. در مقابل، کاهش انسجام اجتماعی، فاصله میان جامعه و اهداف ملی، کاهش سرمایه اجتماعی و محدود شدن مشارکت عمومی میتواند ظرفیتهای اجتماعی مرتبط با امنیت پایدار را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین تغییرات فرهنگی، اجتماعی و ارتباطی، ضرورت توجه به مدیریت پیوندهای اجتماعی و حفظ هماهنگی میان ظرفیتهای مختلف جامعه را افزایش میدهد.
بررسی این موضوع نشان میدهد که قدرت بازدارندگی تنها وابسته به عوامل ساختاری و رسمی نیست، بلکه ارتباط مستقیمی با ظرفیتهای اجتماعی، فرهنگی و انسانی جامعه دارد. تقویت ارتباط میان اراده عمومی، انسجام ملی و ظرفیتهای جمعی، زمینه شکلگیری توان ملی و استمرار امنیت پایدار کشورها را فراهم میسازد.
واژگان کلیدی
اراده عمومی، انسجام ملی، قدرت بازدارندگی، امنیت پایدار، هویت ملی، سرمایه اجتماعی، مشارکت عمومی، وحدت اجتماعی، قدرت ملی، ظرفیتهای اجتماعی، فرهنگ ملی، توان جمعی، امنیت کشورها، هماهنگی اجتماعی، منافع ملی
اصول
۱: اصل اصالت اراده عمومی به عنوان بنیان پیوند اجتماعی، سرمایه ملی و چارچوب شکلگیری قدرت بازدارندگی و امنیت پایدار در ساختار حکمرانی کشورها[1]
۲: اصل جایگاه انسجام ملی در ایجاد هماهنگی میان ظرفیتهای اجتماعی، فرهنگی و انسانی برای شکلگیری قدرت بازدارندگی و امنیت پایدار کشورها[2]
۳: اصل نقش هویت ملی و ارزشهای مشترک اجتماعی در شکلدهی به احساس تعلق عمومی، انسجام داخلی و توانمندیهای امنیتی کشورها[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.