اصالت بیزاری خداوند از خوراک درحال سیری و در نتیجه پیدایی بُعد

اصول

• اصل ضرورت التزام به اجتناب از خوردن در حال سیری برای ارتقای بهره معنوی و ولایی[۱]
• اصل لزوم مقابله با پرخوری و اسراف ناشی از خوردن در حال سیری برای حفظ بهره معنوی[۲]
• اصل تقدم مراقبت از نفس و اجتناب از خوردن بی‌دلیل برای حفظ هماهنگی ولایی روح و جسم[۳]
• اصل ابتناء برنامه غذایی بر اجتناب از خوردن در حال سیری برای ارتقای بهره ولایی[۴]
• اصل ضرورت تقابل میان پرخوری و بهره معنوی برای افزایش نورانیت روحی و اثر ولایی[۵]

[۱]. پرهیز از خوردن بی‌نیاز جریان بهره معنوی و رشد اخلاقی فرد را فعال کرده، نورانیت روحی را تقویت کرده و هماهنگی میان رعایت سلامت جسم و مسیر ولایی هدایت الهی مستحکم می‌شود.

[۲]. اجتناب از خوردن بی‌نیاز موجب تقویت بهره معنوی و رشد اخلاقی فرد شده، نورانیت روحی و آرامش درونی او را افزایش داده و اثرگذاری ولایی اعمال در مسیر هدایت تثبیت می‌گردد.