اصالت جواز و ضرورت استفاده از منابع انفال به عنوان ثروت عمومی برای تأمین مصالح کلان امت اسلامی و حمایت مشروع از جبهه مقاومت

اصول

۱: اصل مالکیت عمومی منابع انفال و اختیار حاکم مشروع برای هزینه‌کرد آن در راستای مصالح کلان امت اسلامی[۱]

۲: اصل هزینه‌کرد مشروع منابع انفال برای حمایت از محور مقاومت و مستضعفان جهان در چارچوب فقهی و قانونی[۲]

۳: اصل تمایز روشن میان انفال، اموال با مصرف خاص و خراج به منظور تعیین حدود مشروعیت هزینه‌کرد منابع عمومی[۳]

۴: اصل انعطاف حاکمیت مشروع در تعیین حوزه‌های مصرف انفال با توجه به مصالح امنیت ملی و عمق استراتژیک کشور[۴]

۵: اصل تخصیص منابع انفال برای توسعه هژمونی منطقه‌ای و تقویت نفوذ سیاسی، نظامی و فرهنگی ایران در کشورهای همسایه[۵]

[۱] . انفال به عنوان منابع بدون مالکیت خصوصی، تحت اختیار ولی فقیه یا حاکم مشروع است و باید برای تأمین منافع کلان امت اسلامی و اهداف راهبردی کشور مصرف شود.

[۲] . با توجه به تکلیف فقهی و قانون اساسی، استفاده از منابع عمومی برای حمایت از جبهه‌های مقاومت فراتر از مرزهای ملی نه تنها جایز بلکه ضروری است.