اصالت سی و یکم آیه دوم سوره فلق: اصالت ضرورت باکوشش همراه بودن استعاذه به ربوبیت فلقی خداوند

اصول

• اصل پیدایش ضرورت استعاذه به‌مثابه مقدّمه قطعی ورود به مسیر هدایت^[۱]
• اصل تعیّن معاذ حقیقی در ربوبیتِ مطلق و فالقِ گشاینده همه حجاب‌ها^[۲]
• اصل تحدید مستعاذمنه بر پایه تشخیص شرورِ حائل میان انسان و هدایت^[۳]
• اصل ابراز حقیقت توحیدی به‌واسطه امر بیان و نقش تربیتی آن^[۴]
• اصل شمول نیازمندی تمامی مراتب انسانی به پناهندگی قدسی الهی^[۵]

[۱]. هر حرکتِ توحیدی بدون پیش‌گیری از موانع ظلمانی ناقص است و پناهندگی، نخستین سازوکارِ رفع این موانع و تأمین زمینه آغاز هدایت می‌باشد.

[۲]. پناهندگی زمانی معنا دارد که معاذ توان شکافتنِ هر تاریکی و رفع هر حجاب داشته باشد و این توان صرفاً در ربوبیت مطلق و فالق هستی تحقق دارد.