اصول
1: اصل بنیادین بودن کارکردهای تصرفیه ماشائیه در شکلدهی به رفتارها و تحقق آرزوهای موضوعات اربيه[1]
2: اصل ضرورت انطباق کامل تصرفات ماشائی با مصالح ذاتی و اهداف اصلی إربیّه برای تضمین تحقق خیر و جلوگیری از شر و فساد[2]
اصول
۱: اصل بنیادین بودن کارکردهای تصرفیه ماشائیه در شکلدهی به رفتارها و تحقق آرزوهای موضوعات اربیه[۱]
۲: اصل ضرورت انطباق کامل تصرفات ماشائی با مصالح ذاتی و اهداف اصلی إربیّه برای تضمین تحقق خیر و جلوگیری از شر و فساد[۲]
۳: اصل نقش حیاتی کارکردهای تصرفیه ماشائی بهمثابه واسطه تحقق اهداف ذاتی و آرزوهای ثابت خلقتی هر واقعیت در عالم هستی[۳]
۴: اصل محدودیت اراده مخلوق در مقام تصرف و ضرورت پایبندی به نیازها و آرزوهای طبیعی واقعیت برای حفظ نظم و عدالت خلقت[۴]
۵: اصل اهمیت شناخت، حکمت و بینش علمی یا وحیانی در هدایت صحیح تضربیه و بهرهبرداری مؤثر از پیچیدگیهای خلقتی موجودات[۵]
[۱] . کارکردهای تصرفیه ماشائی اساس فعالیتهای عملی مخلوقات را شکل میدهند و امکان تحقق آرزوها و اهداف ذاتی موضوعات اربیه را فراهم میکنند، بدون آن هیچ بهرهبرداری عملی از تواناییها و ظرفیتهای موجود ممکن نیست.
[۲] . هر تصرف ماشائی زمانی مفید و سازنده است که با مصالح و مقاصد ذاتی واقعیت منطبق باشد؛ خروج از این انطباق موجب ایجاد شر و مفاسد میشود و تضربیه کارکردها را بیاثر میکند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.