اصالت ضرورت بازتعریف تعامل میان بارش، زمین و جریان‌های آب در همه پهنه‌های طبیعی و حوضه‌های آبریز

اصول

۱: اصل ظرفیت بازگشت‌پذیری و بازیابی شرایط طبیعی پهنه‌های آبی در ارتباط میان داده‌های مشاهده‌ای، ویژگی‌های اقلیمی و رفتار حوضه آبریز^[۱]

۲: اصل نقش گسترده و هم‌زمان بهره‌برداری کشاورزی و رفتار منابع آب در شکل‌دهی جریان‌ها و مسیرهای توزیع آب در حوضه‌های آبریز[۲]

۳: اصل تداوم جریان‌های طبیعی ورودی به پهنه‌های آبی و ارتباط آن با تعادل فیزیکی، شیمیایی و زیستی محیط[۳]

۴: اصل جایگاه فناوری‌های نوین جوی و روش‌های مرتبط با بارش در تعامل با سامانه‌های طبیعی و ویژگی‌های زمانی رخدادهای جوی[۴]

۵: اصل دامنه تغییرپذیری بارش در اثر مداخلات جوی و اثرات آن بر چرخه کوتاه‌مدت آب در حوضه‌ها[۵]

[۱] . مطالعات ماهواره‌ای و داده‌های علمی نشان می‌دهد سامانه‌های آبی مانند دریاچه‌ها، توانایی بازیابی تعادل طبیعی خود را دارند. این ظرفیت به نحوه تعامل میان ورودی‌های آب، ساختار حوضه و ویژگی‌های اقلیمی وابسته است و نشان می‌دهد فرآیندهای طبیعی در هماهنگی با شرایط محیطی، قابلیت تنظیم خود را حفظ می‌کنند.

[۲] . مصارف کشاورزی به‌عنوان یکی از عوامل اصلی چرخه آب، تعامل پیچیده‌ای با جریان‌های سطحی و زیرزمینی ایجاد می‌کنند. شیوه‌های مختلف کشت، نوع محصول و سطح زیرکشت در کنار شرایط طبیعی زمین، رفتار کلی سامانه آبی را شکل می‌دهند و درک این تعامل، تصویر جامع‌تری از عملکرد حوضه فراهم می‌کند.