اصول
1: اصل تجلی امداد و فیض الهی در نقطه نهایت عجز، خستگی و استیصال انسان مؤمن در مسیر سلوک و عبور از امتحانهای سخت[1]
2: اصل ظهور اولیای الهی و واسطههای فیض در قالب چهرههای ساده، مستور و بیادعا به دور از جاهطلبی و نمایش بیرونی[2]
۷,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل تجلی امداد و فیض الهی در نقطه نهایت عجز، خستگی و استیصال انسان مؤمن در مسیر سلوک و عبور از امتحانهای سخت[۱]
۲: اصل ظهور اولیای الهی و واسطههای فیض در قالب چهرههای ساده، مستور و بیادعا به دور از جاهطلبی و نمایش بیرونی[۲]
۳: اصل کویر و بیابان بهعنوان مکتب خلوت و آزمون توکل و اعتماد مطلق به روزی و رحمت الهی [۳]
۴: اصل رزق غیرمحتسب و بیواسطه بهعنوان نشانه روشن از حضور دائم فضل و عنایت خداوند در زندگی بنده مؤمن[۴]
۵: اصل ادب و فروتنی در دریافت فیض الهی و رضایت در مواجهه با کرامت و عطای غیبی[۵]
[۱] . وقتی انسان در مرز ناتوانی و محرومیت قرار میگیرد و از همه امکانات ظاهری محروم است، درهای رحمت و عنایت الهی از جایی که گمان نمیبرد گشوده شده و مسیر ایمان و توکل واقعی بر خداوند آشکار میشود.
[۲] . در منظومه عرفانی، اولیاء نه در کاخها و منابر بلکه در سادگی و گمنامی ظاهر میشوند تا کرامت و رحمت الهی از جنس نشانه و فیض باشد و نه ابزار تجمل یا خودنمایی.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.