اصول
1: اصل شناسایی دقیق مقاصد شارع در مواجهه با موضوعات مستحدثه و تطبیق احکام با واقعیتهای نوین[1]
2: اصل ضرورت تمییز دقیق میان عمومات و اطلاقات و شناسایی حدود تقیید در استنباط احکام مستحدثه[2]
اصول
۱: اصل شناسایی دقیق مقاصد شارع در مواجهه با موضوعات مستحدثه و تطبیق احکام با واقعیتهای نوین[۱]
۲: اصل ضرورت تمییز دقیق میان عمومات و اطلاقات و شناسایی حدود تقیید در استنباط احکام مستحدثه[۲]
۳: اصل لزوم بهرهگیری همزمان از عقل ولائی در تحلیل قابلیت تحقق احکام شرعی در شرایط نوین[۳]
۴: اصل اهمیت رجوع به ادله ثانویه و ضوابط فقهی برای استنباط احکام متناسب با مستحدثات[۴]
۵: اصل ضرورت تعیین ملاکهای دقیق امکان یا عدم امکان اطلاق در موضوعات نوظهور برای حفظ انسجام فقهی[۵]
[۱]. شناسایی عمیق مقاصد و روح احکام الهی در شرایط نوظهور، زمینه را برای تطبیق دقیق نصوص شرعی با واقعیتهای اجتماعی و فناوری فراهم میآورد و از تحریف مقصود اصلی فقهی جلوگیری میکند.
[۲] . تمیز واضح و علمی میان اطلاقات و تقییدها، اساس ارائه حکم صحیح در موضوعات نوظهور را تشکیل میدهد و مانع برداشتهای ناصحیح و پراکنده میشود.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.