اصول
1: اصل ارتباط مستقیم ماهیت با حکم در تحلیل اعتبارات ثلاث[1]
۲: اصل توجه به نقش حکم در تعیین مصادیق و اهمیت اعتبارات ثلاث[2]
اصول
۱: اصل ارتباط مستقیم ماهیت با حکم در تحلیل اعتبارات ثلاث[۱]
۲: اصل توجه به نقش حکم در تعیین مصادیق و اهمیت اعتبارات ثلاث[۲]
۳: اصل تفکیک میان لحاظ ماهیت به عنوان موضوع و لحاظ آن به دلیل حکم[۳]
۴: اصل شرطمحوری و تفاوت نقش اعتبارات در ترتب اثرات حکم[۴]
۵: اصل اهمیت مصحح اخذ ماهیت در تحلیل فقهی و کاربرد اصطلاحات اعتباری[۵]
[۱] . ماهیت زمانی از اعتبار و اهمیت برخوردار میشود که بهعنوان موضوع حکم لحاظ شود و اثرگذاری واقعی آن تنها در نسبت با حکم و ترتب آثار ناشی از حکم قابل درک و تحلیل باشد، به گونهای که بدون حکم، هیچ معنای عملی و علمی از این ماهیت باقی نماند.
[۲] . معنای واقعی و قوام اعتبارات ثلاث صرفاً از حکم نشأت میگیرد و بدون توجه به نقش حکم و آثار آن، تقسیمبندی، تحلیل و استنتاج از اعتبارات ثلاث فاقد معنا و ارزش عملی و فقهی خواهد بود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.