اصول
1: اصل ضرورت تفکیک دقیق میان قاعده ملازمه و استدلال از طریق شناخت قطعی مناطات برای تحلیل فقهی عمیق[1]
۲: اصل اهمیت توجه به محدودیتهای علم بشری نسبت به علم نامحدود الهی در استنباط احکام[2]
اصالت بازشناسی نقش عقل قطعی در تعیین مصالح و مفاسد برای استنباط احکام شرعی
۷,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل ضرورت تفکیک دقیق میان قاعده ملازمه و استدلال از طریق شناخت قطعی مناطات برای تحلیل فقهی عمیق[۱]
۲: اصل اهمیت توجه به محدودیتهای علم بشری نسبت به علم نامحدود الهی در استنباط احکام[۲]
۳: اصل نقش علیت و ملاک تام بدون مزاحم در فرآیند استدلال از طریق شناخت قطعی مصالح و مفاسد[۳]
۴: اصل ضرورت شناسایی حد وسط و مبانی هر نوع استدلال فقهی برای جلوگیری از خلط قواعد[۴]
۵: اصل محدودیت کاربرد استدلال از طریق مناطات برای انسان متعارف به دلیل پیچیدگی منابع و روایات متعدد[۵]
[۱] . تاکید بر این که ادراک حکم شرعی از طریق یقین به حکم عقل (قاعده ملازمه) و استدلال بر اساس شناخت قطعی مصالح و مفاسد (مناطات)، نه تنها از حیث شکل منطقی، بلکه از لحاظ حد وسط و حوزه کاربرد تفاوتهای بنیادین دارند و پذیرش یکی الزاماً به معنای پذیرش دیگری نیست، بنابراین هر تحلیل فقهی باید این تمایز را با دقت رعایت کند.
[۲] . با توجه به اینکه عقل انسان قادر به احاطه بر تمام جوانب مؤثر در حکم شرعی نیست و علم او محدود است، لزوم تمسک مستمر به وحی و منابع شرعی برای حصول قطعیت در استنباط احکام، و نیز درک اینکه برخی امور از محدوده عقل انسان فراتر است، اهمیت ویژهای پیدا میکند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.