اصالت ابزار بودن دیپلماسی از برای کل نظام

اصول

• اصل هماهنگی ساختاری میان نهادهای تصمیم‌ساز، نظامی و دیپلماتیک در شرایط بحران‌های ملی[۱]
• اصل تقدم تحلیل عقلانی و محاسبه راهبردی بر واکنش‌های هیجانی در تصمیم‌گیری‌های کلان[۲]
• اصل استقلال منطقی فرآیند تصمیم‌سازی از فشارهای بیرونی و افکار عمومی[۳]
• اصل نهادینه بودن تصمیم‌سازی در چارچوب حقوقی و سازمانی نظام سیاسی[۴]
• اصل وحدت اراده کلان در پیوند میان عرصه‌های جنگ، دیپلماسی و سیاست ملی[۵]

[۱]. در ساختار تصمیم‌گیری کشور، هماهنگی میان نهادهای سیاسی، نظامی و دیپلماتیک نه یک اتفاق مقطعی، بلکه ضرورتی نهادی است که موجب می‌شود هر تصمیم ملی در بستر عقلانیت جمعی و انسجام سازمان‌یافته اتخاذ شود و نظام از هرگونه تشتت در لحظات حساس مصون بماند.

[۲]. در لحظات بحرانی، آنچه وزن تصمیم را تعیین می‌کند، نه شدت احساسات عمومی بلکه عمق تحلیل و قدرت محاسبه است؛ به همین دلیل، تصمیم‌سازی نظام باید بر پایه خرد، نه شتاب و شعار، صورت گیرد تا استمرار راهبردی تصمیم‌ها تضمین شود.