اصالت ضرورت تحلیل پایداری در اندیشه و عمل بر اساس داده‌های وحیانی و منطبقات زمانی در برابر قرائت‌های تحریف‌آمیز و روایت‌سازی‌های غیرواقعی

اصول

• اصل ضرورتِ اتکاء تحلیلی به بستر زمانی و شرایط واقعی رخدادها بر اساس داده‌های وحیانی و ولائی[۱]
• اصل پرهیزِ معرفتی از تفسیرهای گزینشی و تقطیع‌شده‌ی گفتارهای راهبردی[۲]
• اصل تمایز بنیادین میان نقش اجتماعیِ مردم و نقش ساختارهای قدرت‌ساز در تحقق پیروزی‌ها[۳]
• اصل ضرورتِ شناخت واقع‌گرایانه از ظواهر و بواطن واقعیات جهت درک ماهیت تهدیدات و اقتضائات بازدارندگی[۴]
• اصل تمایز راهبردی میان مذاکره ابزاری و امنیت پایدار مبتنی بر داده‌های وحیانی[۵]

[۱]. دستیابی به فهم معتبر از رویدادهای کلان تنها در صورتی ممکن است که تحلیل در چارچوب زمانه‌ی وقوع آن رویداد و با درک دقیق از شرایط متغیر سیاسی، امنیتی و منطقه‌ای انجام شود؛ زیرا نادیده‌گرفتن این زمینه‌ها موجب شکل‌گیری تصویر تحریف‌شده و بیان داوری‌هایی می‌شود که از واقعیت فاصله می‌گیرند و ظرفیت شناختی لازم را برای تبیین پدیده‌های پیچیده از میان می‌برند.

[۲]. هر گفتار کلان در منظومه‌ای به‌هم‌پیوسته از مبانی، اهداف و شرایط بیان می‌شود و تحلیل آن نیازمند توجه به این کل‌نگری است؛ زیرا خوانش تقطیع‌شده و گزینش بخشی از آن، معنای واقعی را مخدوش می‌سازد و امکان استنتاج صحیح را از تحلیلگر سلب کرده و سبب شکل‌گیری برداشت‌های جهت‌دار یا ناقص می‌شود.